Krótko o Bornholmie

Bornholm to duńska wyspa na Morzu Bałtyckim z której bliżej do południowej Szwecji lub Polski, aniżeli do macierzystej Danii. Powierzchnia 588 km2. Nizinna na południu, w centrum wznosi się do wysokości 162 m n.p.m. Wyspa posiada wszystko co jest niezbędne dla udanych wakacji. Niezwykle zróżnicowaną i unikalną przyrodę, ogromną różnorodność krajobrazów, wielość zabytków i innych atrakcji, wspaniałe warunki na aktywny wypoczynek w tym 200 km rowerowych ścieżek, doskonałe wyposażone miejsca noclegowe m.in. campingi. A do tego ciszę i bezpieczeństwo tak niezbędne dla pełnego relaksu.

Wyspa leży na przecięciu równoleżnika 55°N z południkiem 15°E, które przecinają się na skalnym bloku w miejscowości Slusegaard, jedynej osadzie w Królestwie Danii, gdzie czas strefowy odpowiada lokalnemu czasowi słonecznemu.

Formacje geologiczne dzielą Bornholm na dwie części. Na północy rozpościera się skalna granitowa płyta, datowana na około 1,5 mld. lat gdzie dominują skaliste klify, na południu warstwa piaskowca datowanego na 550 mln lat gdzie są wspaniałe plaże i wydmy.

Flora i fauna jest niezwykle bogata, różniąca się pod wieloma względami od występujących w pozostałej części Skandynawii; spotkać można na Bornholmie malwy, morwy i drzewa figowe, a także inną roślinność nietypową dla tej strefy klimatycznej. Charakterystyczny jest duży stopień zalesienia.

Klimat jest łagodny o dużym nasłonecznieniu i niewielką, jak na wyspę, ilością opadów. Lato jest długie, ciepłe i słoneczne, a jesień pogodna.

Mieszkańców jest ponad 44.000, osiadłych przeważnie wzdłuż 140 km linii wybrzeża. Głównie jest to ludność od pokoleń osiadła na wyspie, posługująca sie w prywatnych kontaktach językiem bornholmskim, wypieranym coraz bardziej, przez dość różniący się od niego, język duński.

Gospodarka jest nadal tradycyjnie związana z rolnictwem, rybołówstwem i turystyką. Coraz większe znaczenie zaczyna mieć nowoczesny przemysł maszynowy, edukacja, technologie informacji i komunikacji (ICT).

Historia wyspy jest niezwykle ciekawa. Zamieszkała od czasów prehistorycznych o czym świadczą odnalezione kamienie krzemienne z około 10000 lat p.n.e. - wówczas Bornholm nie był jeszcze wyspą, lecz połączony z lądem stałym. Trochę więcej śladów w postaci grobowców - kurhanów, naskalnych rytów, świętych kamieni zwanych Menhiram i itp. - pozostawiły społeczności zamieszkujące Bornholm w okresie brązu i żelaza. W starożytności Bornholm był prawdopodobnie pierwotną ojczyzną germańskiego plemienia Burgundów. We wczesnym średniowieczu był bazą dla łupieżczych wypraw wikingów i normandzkich piratów. W XI wieku włączony do Danii i schrystianizowany. W XII wieku został podporządkowany biskupstwu w Lund, które w wieku następnym zbudowało zamek obronny Hammershus. Wyspa stała się miejscem rywalizacji o wpływy między biskupem a królem. W 1457 w pobliżu Bornholmu stoczono bitwę morską, w której flotylla kaprów gdańskich rozbiła połączoną flotę duńsko-inflancką wspomagającą Krzyżaków w wojnie z Polską. W XVI-XVII w. pozostawał Bornholm na krótko we władaniu, kolejno Lubeki i Szwecji. W 1660 na mocy traktatu kopenhaskiego powrócił do korony duńskiej. W XX wieku, dzięki budowie linii kolejowej, nastąpił gospodarczy i cywilizacyjny rozwój wyspy. II wojna światowa nie oszczędziła Bornholmu. Zbombardowany przez wojska sowieckie w ostatnich dniach wojny ( Roenne i Nexo straciły znaczną część zabudowań) pozostawał pod ich okupacja blisko rok czasu, by ponownie powrócić pod duńskie królewskie berło. Wyspa posiada rangę gminy-regionu,


INDEX  >DK  CAMP   BORNHOLM<
 







 

_______________________ 
prawa autorskie zastrzeżone